تالیف: سید ابوالحسن ندوی
تفاوت میان مسلمانان و کفار در تعداد و نیرو
رسول اکرم (صلیالله علیه و سلم) بههمراه ۳۱۳ نفر، سریعاً بهسوی «بدر» حرکت کرد. مرکبهای آنها در این سفر از دو رأس اسب و هفتاد شتر تجاوز نمیکرد. بر هر شتر، دو یا سه نفر بهنوبت سوار میشدند.
امتیازی بین فرمانده و سرباز، تابع و متبوع وجود نداشت. حضرت رسول اکرم (صلیالله علیه و سلم) و «ابوبکر» و «عمر» و صحابهٔ بزرگ نیز امتیاز خاصی نداشتند. رسول اکرم (صلیالله علیه و سلم) پرچم جنگ را بهدستِ مصعب بن عمیر داد. پرچم مهاجرین در دستان حضرت علی بن ابیطالب (کَرَّمَاللّهوَجهَهُ) و پرچم انصار بهدست حضرت سعد بن معاذ (رضیالله عنه) قرار داشت.
وقتی ابوسفیان از حرکت مسلمانان اطلاع یافت، مسیر کاروان را بهطرف جنوب، یعنی ساحل دریا تغییر داد و اینگونه خودش نجات یافت و کاروانش نیز جانِ سالم بهدر برد. سپس به «قریش» نامه نوشت و توصیه کرد که برگردید، چرا که شما بهقصد محافظتِ کاروان بیرون آمدهاید.
«قریش» قصد بازگشت نمودند، اما «ابوجهل» قبول نکرد و گفت: چارهای جز جنگ نداریم. تعداد افراد قریش بیش از هزار نفر بود. در میان آنها، سرداران و رؤسای طوایف و اسبسواران و قهرمانانِ معروف شرکت داشتند.
وقتی رسول اکرم (صلیالله علیه و سلم) این وضعیت را مشاهده کرد، فرمود:
«هذه مکة قد ألقت إلیکم أفلاذ كبدها»
(این مکه است که جگرگوشههای خود را بهسوی شما حرکت داده است.)
نبی رحمت
