نویسنده: محبوبی
فصل ششم: مأموریت شکستخورده (ناکامی دموکراسی)
شکست دموکراسی در جهان
ب. کاهش کیفیت دموکراسی
کاهش کیفیت دموکراسی به این معناست که حتی اگر یک کشور هنوز بهعنوان دموکراتیک شناخته شود، شرایط زیرساختی آن بهطور مؤثری تضعیف شده است؛ مثلاً انتخابات آن کشور سرشار از تقلب بوده و نهادهای قضایی آن تضعیف شده است.
تقلب در انتخابات: در بسیاری از کشورها، تقلب یا دستکاری در نتایج انتخابات از جمله تهدیدات جدی است که ممکن است به بیاعتمادی عمومی منجر شود. بهعنوان مثال، انتخابات در کشورهایی مانند: افغانستان عصر جمهوریت، ونزوئلا و ترکیه با جدیت مورد انتقاد قرار گرفتهاند و بیاعتمادی عمومی را بههمراه داشته است و بهعنوان نمونههایی از دموکراسیهای ناکارآمد مطرح میشوند. آمریکا نیز در شاخصهای اصلی دموکراتیک، مانند: انتخابات قوهی مجریه و آزادی از نفوذ سیاسی از همتایان سنتی خود بدتر شده است. برای اولینبار فردی که علناً تمایلات اقتدارگرایانه از خود نشان میداد (دونالد ترامپ) بهعنوان رئیسجمهور انتخاب شد و دوباره در اواخر سال 2024 دونالد ترامپ با همان ایده و همان انگیزه به ریاستجمهوری آمریکا راه یافت.
تضعیف نهادهای قضایی: نهادهای مستقل قضایی و مدلهای اداری قوی و شفاف در دموکراسیها ضروری هستند. اما در زمانهای اخیر، بسیاری از رهبران سیاسی سعی کردند تا بر نهادهای قضایی تأثیر بگذارند یا آنها را تحتفشار قرار دهند که خود موجب کاهش اعتبار دموکراسی گردیده است. دموکراسی، تقریباً با شروع قرن 21 میلادی رو به افول و رکود جهانی نهاد. پیشرفتهای 35 سال گذشتهی دموکراسی جهانی از بین رفته و میانگین دموکراسی شهروندان جهان به سطح سال 1986 برگشته است. برای نخستینبار در بیشتر از دو دههی گذشته، حکومتهای استبدادی بستهتری نسبت به دموکراسی وجود دارد. سانسور دولتی در 48 کشور، سرکوب دولتی سازمانهای جامعهی مدنی در 37 کشور و کیفیت انتخابات در 30 کشور در حال بدتر شدن است. در مجموع، دموکراسی در اتحادیهی اروپا راکد است؛ زیرا 17 کشور از سال 2017 دچار فرسایش دموکراسی شدند که 46 درصد آن در دموکراسیهای با عملکرد بالا بودند (همان، 92).