نویسنده: محبوبی
فصل اول: مفاهیم و کلیات
افغانستان قبل از اشغال
در واقع افغانستان قبل از اشغال تصویری است که غرب نمی‌خواهد مردم افغانستان ببینند. افغانستان پیش از تهاجم نظامی آمریکا در سال ۲۰۰۱، کشوری با هویتی مستقل و تاریخی غنی بود که رسانه‌های غربی به عمد آن را تحریف کرده‌اند. برخلاف روایت رایج که این کشور را «عقب‌مانده» و «بی‌قانون» معرفی می‌کند، افغانستان در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی دوره‌ای از ثبات نسبی و پیشرفت را تجربه می‌کرد. کابل، پایتخت این کشور، به «پاریس آسیا» معروف بود؛ شهری با مراکز علمی معتبر و جامعه‌ای در حال توسعه بوده است.
در آن دوران، افغانستان نه تحت سلطه‌ی گروه‌های افراطی بود و نه صحنه‌ی جنگ داخلی. حکومت پادشاهی محمدظاهر شاه (تا سال ۱۹۷۳) و سپس دولت جمهوری داوود خان، اگرچه با چالش‌های سیاسی روبرو بودند، اما امنیت و توسعه‌ی زیرساختی را در اولویت قرار داده بودند. پوهنتون کابل یکی از مراکز علمی مهم منطقه بود و محصلان افغانی در رشته‌هایی مانند: طبی، انجینیری و ادبیات در سطح بین‌المللی می‌درخشیدند. حتی در روستاها، نظام آموزشی سنتی (مکتبخانه‌ها، مساجد و مدارس شخصی و دولتی) عملکرد بهتری نسبت به عصر اشغال داشتند.