نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: خراسان خواهی
خراسان چنانچه از تاریخ و جغرافیای آن پیداست، منطقه سیاسی بوده که بعد از اسلام دچار قبض و بسطهای فراوانی شده که عمدتا شامل مناطقی از شمال شرق کشور ایران، قسمتی از کشورهای آسیای میانه و مناطقی شمال و شمال غرب افغانستان بوده که جنوب کشور ما را در بر نمیگیرد. حسب حملات قدرتمندان زمان، گاهی سیستان، ماوراءالنهر، کابلستان و زابلستان نیز درهمآمیخته میشد؛ اما خراسان منطقۀ غیر از این مناطق بوده که اکثرا کتب تاریخ گواه آن است. هرات و نیشابور از شهرهای اصلی خراسان بوده که در آن جای شکی باقی نیست. اولین حکومت تشکیل شده در خراسان مربوط طاهریان است که بهیقین در خراسان قدیم و هرات کنونی تشکیل شد. به شهادت تاریخ بعد از طاهریان، صفاریان سیستانی، سامانیان ماوراءالنهر، غزنویان، غوریان، خوارزمشاهیان، سلجوقیان و… به خراسان لشکرکشی نمودند.
نام افغانستان از قدیمیترین نامهای این مرزبوم است که میتوان به اثر مشهور سیفی هروی مولف تاریخ هرات در قرن سیزدهم میلادی مطابق 720 هـ قمری که بعد از حمله مغل در حکومت آل کرت مشغول خدمت بود اشاره کرد که ایشان مینویسد:« اولجایتوخان خطه هرات تا اقصی افغانستان و حد آموی به سلطان غیاث الدین کرت محفوظ نمود» (غبار 1368 ش, 309)
برایناساس مدعیان نام خراسان همان تجزیهطلبانیاند که میخواهند جنوب و شمال افغانستان را از هم جدا کنند و با طرح حکومت فدرالی به نحوی در تلاش تجزیه کشور ما به دو بخش هستند. آنان با بهانههای مختلف از نام افغانستان که فکر میکنند مربوط یک قوم است فاصله میگرند؛ درحالیکه تاریخنویس افغان (سیفی هروی) در کتاب تاریخ هرات در قرن هفتم هجری نام افغانستان را واضح نوشته است. این نوشته نشان میدهد که افغانستان قبل از قرن هفتم نیز در این خطه شناخته شده بوده که ایشان آن را ذکر نمودهاند.
طرح ناکام تجزیه افغانستان
