بخش دوم
نویسنده: احمدی هروی
مهاجرین آله و ابزار سیاسی
شوربختانه در سیر زمانی همسایه های ناخلف مقوله مهاجرین را به آله سیاسی تبدیل کرده اند و هر کجا که نظام های مذکور شرایط داخلی و خارجی بر وفق مرادشان نبوده است برای تبرئه کردن خود و یا ترمیم آسیب ها و ساختارهای پوشالی خود، از مهاجرین سوء استفاده های ناجوانمردانه و ناشرافتمندانه نموده اند که قلم بنده حقیر، از تحریر آن عاجز است!
افغان های مهاجر حدودا سه نسل، جوانی، توان فیزیکی، توان فکری، و زندگی و تمام داشته های خود را در این دو کشور همسایه فدا کرده و تباه کرده اند؛ اما ثمره آن جز خواری، توهین، تحقیر و استاندارد های چندگانه و برخورد های غیر متعارف و نامعقول، چیز دیگری نبوده است!
و درد آور تر از همه این که کشورهای مذکور، خصوصا میزبان نامهربان و جفاپیشۀ کشور ایران، طوری امور زندگی و اجتماعی مهاجرین افغان ها را سیاست گذاری کرده اند که افغان های مهاجر در کشور ایران مجبور بوده اند برای تمویل زندگی یومیه تقریبا حد اکثر معاش خود را مجددا به چرخه اقتصاد ایران هزینه نمایند؛ و اینک پس از چند دهه زندگی در غربت بسیاری از مهاجرین افغانستانی که در ایران بوده اند توان تامین و یا خرید یک سرپناه ساده در کشور خود افغانستان عزیز را ندارند! و این ستمی است بسی بزرگ و نابخشودنی!
اگر نگاه دقیق و حقیقی به حضور مهاجرین افغان در ایران بیندازیم بوضوح متوجه خواهیم شد، که در چند دهه گذشته، افغانستانی های مهاجر در کشور مذکور هم جنبه اقتصادی داشته اند برای ایران و هم جنبه سیاسی، و کشور ایران از این دو مقوله نهایت استفاده اعظمی و ناصواب کرده است!