نویسنده: محبوبی
اصول و مبانی دموکراسی
ب. آزادی بیان
یکی دیگر از اصول و مبانی نظام دموکراسی، آزادی بیان است. آزادی بیان یعنی این که شخص بتواند: باورها، اندیشهها، خواستهها، توقعات، پیشنهادات و انتقادات خود را به گونهی آزادانه ابراز نماید. در حکومتهای مردمسالاری یا همان جامعه دموکراتیک، مردم آزادند تا افکار و اندیشههای خود را به شکل مکتوب و یا سخنرانی بیان نمایند. وقتی در افغانستان دوران بیستساله جمهوریت سخن از آزادی بیان مطرح میشود، در این میان اظهار نظرات، عقاید و افکار متفاوت از جمله مسیحیت، سکولاریسم، کمونیسم و… بروز مییابد و تقریباً آزادی بیان مطلق پیدا میکند تا آنجا که فقط بیان مسائل خشونتبار، ترسآفرین و ضد سکولاریسم و دموکراسی ممنوع بوده است.
شاید در برخی از کشورهای که نظام دموکراسی بر آنها حاکم است، آزادی بیان به گونهی منظم رعایت و تطبیق گردد، اما قطعاً در بیشتر کشورها بهخصوص افغانستان در عصر جمهوریت که نظام دموکراسی بر آن حاکم بوده است، آزادی بیان یعنی هرجومرج؛ یعنی هر کس هر چه خواست بگوید و هر کاری خواست بکند و کسی جلودار آن نباشد، بهخاطری که در کشور دموکراسی حاکم است که این با احکام و قوانین دین مبین اسلام بهشدت در تضاد و رویارویی است. ناگفته نباید گذاشت که در قوانین دموکراسی و در نگاه انسانهای ملبس به لباس دموکرات، پیروی از اسلام حقیقی و التزام به شعائر اصیل اسلامی، تحت نام «تروریسم» ممنوع بوده و با متخلفین که به زیور ناب اسلامی آراسته باشند، برخورد نظامی صورت میگیرد؛ چنانچه در عصر بیستساله جمهوریت به وفور مشاهده و تجربه گردید که بسیاری از پاسداران واقعی اسلام، به هر شکل ممکن ترور شده، به شهادت رسیدند. نظام پایبند به دموکراسی غربی، فقط اسلامی را میپذیرد و اجازهی دعوت و تبلیغ آن را میدهد که از طرف خودشان سانسور شده و بر وفق مراد خودشان باشد؛ برای مثال: اسلامی که در آن از جهاد با سلاح خبری نباشد.
مأموریت شکست خورده
